اينک که من از دنيا ميروم ۲۵ کشور جزو امپراتوری ايران است. در تمام اين کشورها پول ايران رواج دارد و ايرانيان در آن کشورها دارای احترام هستند و مردم آن کشورها نيز در ايران محترم شمرده ميشوند. جانشين من خشايار بايد همانند من در حفظ اين کشورها بکوشد و راه نگهداری اين سرزمينها اين است که در امور داخلی آنها مداخله نکند و مذهب و شعاير آنها را محترم بشمارد. اکنون که من از اين جهان ميروم تو ۱۲ کرور در يک زر در خزانه سلطنتی داری و اين زر يکی از ارکان قدرت تو است زيرا قدرت پادشاه فقط به شمشير نيست بلکه به ثروت نيز هست. البته به خاطر داشته باش که تو بايد به اين ذخيره بيفزايی نه اينکه از آن بکاهی من نميگويم که در مواقع ضروری از آن برداشت نکن زيرا قاعده زر در خزانه آن است که هنگام ضرورت از آن برداشت شود اما در اولين فرصت آنچه برداشتی به خزانه برگردان. 

در سال 1899 در شمال بابل در محل کار پیشین نبوکه نصر کتیبهای در حفاریهای آنجا پیدا شد که مقداری از نوشته های کتیبه بیستون به زبان بابلی روی آن حک شده بود.به طور کلی نوشته های به زبان ایلامی و بابلی کتیبه مختصر تر از نوشته های زبان فارسی زبان فارسی باستان است و برخی از عبارات را ندارد.

در نقش کتیبه بیستون به خوبی پیروزی دایوش بر شورشیان مشهود است که این کتیبه خود نمونه ای برای کتیبه های پادشاهان بعدی ، چون کتیبه شاپور اول ساسانی در نقش رستم ، قرار گرفته است.

همچنین کتیبه آشوکا در هندوستان که سرمشق آن ها نیز قرار گرفته است.

متن کتیبه بیستون:

من داریوش پادشاه بزرگ ، پادشاه کشورها پسر یشتاسپ و نوه ی آرشاما هخامنش.

داریوش شاه میگوید: به این جهت ما هخامنشیان هستیم چون از قرنها پیش دودمان ما پادشاه بوده اند.