![]() |



در ایران بیشتر مردم زرتشتیان را به نام گبر میخواندند(به جز اعضای گروه آریا زمین و هم اندیشان مسلمانان) و برخی هم به نادرست واژه گبر را با واژه گبرا که در زبان آرامی و زبان های سامی که به معنی مرد است یکی دانسته اند. این واژه نه سامی است و نه ایرانی ، این واژه همان واژه کافر است. چون در آن روزگار ایرانیان نمیتوانستند واژه های عرب را بدانند و بر زبان آورند ، واژه کافر را که در برخی از زبان های ایرانی گابور و گوران گور آمده بصورت کبر تلفظ کرده و هم میهنان خویش را که دین خود را نگه داشته بودند بدین نام می خوانند.
اندازه و حدود آن به شرح زیر انجام گرفت:یک تیرانداز نیرومند را در جایی نشانده دستور دادند که به چهار سوی خاور ، باختر ، شمال و جنوب تیراندازد ، هر جا که تیر افتاد آن جا را مسجد قرار دادند و بدین روش اندازه مسجد کوفه در چهارسو روشن و آشکار شد. در آن هنگام شخصی ایرانی به نام روزبد بن بزرگ همدانی که مهندس بود پیشنهاد بنای مسجد را داد و عمر پذیرفت. در نزدیکی کوفه کوشکی از کاخهای خسرو ایران در حیره بود که دارای ستون های بزرگ سنگی و مرمر و دیگر گونه های سنگ ها و آجرها بود. روزبد خائن دستور داد که آن کاخ را ویران کرده ، سنگ وآجر آن را برای مسجد به کار برند. با این که خانه های مردم همه کوچک و پست و از نی ساخته شده بنای مسجد بیمانند بود(اگر مردم مصر باستان هم مثل ما ایرانی ها راه خیانت به کشور را پیش میگرفتند شاید که نه حتما تمدن آن ها نیز همچون گذشته ی پر افتخار و تکرار نشدنی ما نابود میشد).